انجیلِ لوقا 4
4
عیسی امتحان آبییَن
1عیسی روالقدوسییم مشت به و اُردُن رووارَ دَ آگردسشه و خدا روح، اَوِش ببه بیابون 2بِر چهل روز ابلیس عیسیش وسوسه هونییم امتحانش بِکَه. اَ چهل روز عیسی چیزییش نُخه، وختی اَ روزون تموم ببه عیسی وَشیرش بِه. 3ابلیس اَجو بوات: «اگم ته خدا زایش، اَم سِگ بوا که نان بیبی.» 4عیسی جواو بدا: «مقدسه نیویشته انَ دَ نیویشته بیاسه ”که آدَمی فقط نانییَم زنده نی.“»
5ابلیس، عیسیش ببه بِلنده یقایی و ای لحظه ای دلَ همه ی دنیا مَملکتون عیسیش نشون بدا 6و اَجوش بوات: «از همه ی ام مملکتون سلطنت کردنه و چو شکوه اَتَه آدیم چون اَمِنِشون اوس برده و از به هر که که بِگَوم آدیم. 7پس اگم ته چِمنا سجده بِکَری، همَّه اِشرا بی.» 8عیسی جواو بدا: «مقدس نیویشته انَ نیویشته بیاسه که،
«”خداوند، اِشته خدا را سجده بکَه و فقط چو را خدمت بِکَه.“»
9اُخُری ابلیس عیسیش بِبه اورشلیم معبده بِلنده یقاییش بِنا و بِوات: «اگم ته خدا زایش اِشتن فِر دِ اَشنیوَ 10چون زبورِ کتابَ دَ اومییاسَه:
”خدا اِشتن فرشتَه عون دستور دی
تا اِشته ویراجون بیبینده.“
و
11”اَوه اَته اِشتن دَسون سَر نیا دارنده
که مبادا اِشته لِنگه سِگی بگنیَه.“
12عیسی جواو بدا: «همنه نی مقدسه نیویشته ان وا که، ”خداوند، اِشته خدا گَوَن امتحان مَکَری.“» 13وختی ابلیس همه ی ام امتحانش تموم بکه اَوِش تا علایده فرصتیش ترک بکه.
عیسی اِشتن خدمت شروع کَره
14عیسی روح القدوسِ قوَتییَم آگَردسشه جَلیل منطقه و چُو خَوَر سَرا سَر اَ ناحیه آپیچس. 15عیسی چون عبادتگاه عون دَ درسش دایَی و همه چو تعریفشون کَردَی.
16عیسی بومه ناصره شهر که بِر پیله آبییَه بِه، و همنه که عیسی عادت به، مقدس شنبه روزَ بِشه یهودیون عبادتگاه. اوپاب ببه تا خدا کلامه بخونِه. 17اِشَعیای پیغمبر طومارِ اَجوشون بدا. عیسی طومارش آکَه اَ قسمتیش آلَوِس که نیویشته بیه به:
18«خداوندِ روح چِمِن خمناعه،
چون اَمَنِش انتخاب کَردِ
تا چاکه خَوَره فقیرون بدیم.
و اَمَنِش بِخِرسا
تا چون را که اَسیرنده آزادی اعلام بِکَرم.
و کورونِ را اعلام بِکَرم که هنی وینِنده
و اَوه که ظلم وینتنده آزاد بکَرم.
19و اعلام بکرم که اَ سال آرسه که، خداوند انسانه مورد لطف قرار بیدی.»
20اُخُری عیسی طومارش آپیچس و عبادتگاه خادمِ دسش بدا و بنشتشه. و همه ی اَوی که عبادتگاه دلَ بِنده دِقَتییَم اَجو دِدِشتِنده. 21عیسی اَ موقع اَجون هِمنَه بوا: «هارو اَم نوشته هه لحظه که شَما اَشنَوِسَیو، انجام ببه.» 22هَمُّن چو چاکیه دَ واتشون و چُو پِر برکته لاوَعونَ دَ گَرِشون آواج مَنتَه به و واتشونَی: «اَم یوسفه زا نی؟» 23عیسی اَجون بوات: «شکی نِدارم ام مَثله چِمنا زَنا که ”اِی طبیب اِشتن شفا بده! اَ چیونی که اَشنوِسِمونه کَفَرناحوم شهرِ را کَردِرِ، بییا نی همنه بِکَه که اَما بوینوم» 24اُخُری اِدامش بدا و بوات: «حقیقتاً، شَما وام هیچ پیغمبری اِشتن زادگاهَ دَ قبول نیبی. 25ولی مطمئن ببا ایلیا زمون اَ زمُون که آسمان سه سال و نیم واران نِوارِس و چتینَ قحطی همه یقاعه اَ سرزمین بومه، بیوه زَنکون اسرائیلَ دَ مَشت بنده. 26امّا ایلیاشون هیچ کومین وَر نِخِرسا، مگم بیوه زَنکی وَر که صَرِفَه شهر که صیدون سرزمین دَ به. 27اِلیشَع ی پیغمبر زمون، جذامیان، اسراییل قومَ دَ مَشت بنده، ولی هیچ کومینِ جذام شفاش نِگَت مگم نَعمان که سوری به.» 28اَ موقع همه ی اَوه که یهودیان عبادتگاه دلَ بِنده، ام لاوَعون اَشنَوسنییَم عصبانی ببنده 29اوپاب ببنده عیسی شون شهر دَ اَبَر بکه و ببردِشون کوه تُکه سَر که شهر چو سَر بَنا به، تا صخره سرَ اجو اشنیوَ فر دینده. 30امّا عیسی چون میونَ رد ببه و بِشه.
دیوزده مردک شفا
31اُخُری عیسی بشه کَفَرناحوم، شهری که جلیل منطق دَ به، و مقدسَه شنبه روزَ مردمش تعلیم دایَی. 32اَون چُو تعلیم دایَنِ را تعجبشون بکه، چون قدرتییم لاوِش کردَی. 33عبادتگاهَ ای مردکی به که دیو زده به و پلید روحیش دَ. اَو جِیکیلییم بوات: 34«اِی عیسای ناصری، تَه اَجَما چه کار داری؟ اومَیش که اَجَما نابود بکری؟ اَتَه آزونم تَه هَه قدوسی اِسّیش که خدا طرفَ اومیش!» 35ولی عیسی چُو را غَیض بِکَه و بِوات: «صَص مکه، بوره بر سر!» اَموقع اَ دیو، اَ مردکش همُّن پیش زمینش بِزه و بیدون ام که اَجو صدمه ای بزنه اَبَر بومه 36مردم همُّن تعجبشون بکه و هَمدیگرشون واتَی: «اَم دِ چه کلامیه؟ چون که اَو اقتدار و قدرتییَم پلیدَ ارواحش دستور دایَی و اَوه اَبَر شینده!» 37هِمنه به که چُو کاران خَوَر همه یقاعه اَ نواحی آپیچِس.
عیسی خیلیون شفا دای
38عیسی یهودیان عبادتگاه دَ بِشِه شمعون کَه. شَمعون زن ما، شدیده تَبیش دَ. اَوُن، عیسی کودَ کمکشون بِگَوِس. 39اَو چو یقا سَر دِلاآبه و تَبِ را تشرِش بِزه و چو تَب تموم ببه. اَو البَحَل اوپاب ببه و چون کودَ پذیراییش بِکه.
40غروو دم، اَونی که بیمارونی با جورواجورَ مریضیون دَردِشونه عیسی وَر بایردنده. عیسی چون سر، دسش بنا و شفاشون بِدا. 41دیون خیلیونشون ترک بکه و جِیکیلَییَم واتشونه: «تَه خدا زایش!» امّا عیسی چون را تَشَرِش زیَی و ناشتِشَی لاوه بِکرنده چون زونِسَی اَو مسیحه موعوده.
عیسی عبادتگاه دلَ موعظه کَره
42صبح تولو عیسی اَبَر بشه و بِشه ای خلوت یقایی. مردم چُو پَش گَردِسَینده و وختی آرَسِسنده اَ یقایی که عیسی بِر به تقلاشون بکه که مارزنده اَ مکانَ دَ بشه. 43اما عیسی اَجون بوات: «از گَوَن خدا پاتشاهی خبره علایدَه شهرون را آراسونم چون اَمنشون اَم کاره خونین خِرسایشونه.» 44پس یهودیه عبادتگاهونَ دَ موعظش ادامه بدا.
ที่ได้เลือกล่าสุด:
انجیلِ لوقا 4: KTT
เน้นข้อความ
แบ่งปัน
เปรียบเทียบ
คัดลอก
ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้
@ 2024 Korpu Company