انجیلِ لوقا 9
9
دونزده شاگرد ماموریت
1عیسی اَ دونزده شاگردش وُنگ بکَه اِشتَن وَر و اَجونِش قُدرت و اِقتدار بدا کِه پلیدَ ارواح و دیوون اَبَر بِکَرِنده ومریضون شَفا بدینده؛ 2و اَجوِنش بِخِرسا تا خدا پاتشاهی موعَظَه بِکرنده و مریضون شَفا بِدینده. 3اَجون بوا: «هیچی سفر شییَنِ را شَما خمنا اُمَگورا، نه دست چو، نه کوله بار، نه نان، نه پول و نه هیچ اضافه شَوی ای. 4هر کییه ای دِله که شا تا اَ موقعی که اَ شهرَ دَ وندَرُ اَ کییه دَ بمونو. 5اَگم مردم شَماشون قبول نِکه، وختی اَ شهرَ دَ شا شَما لِنگون خاکِ تَکون بدیو تا چون ضد شهادتی ببی.» 6پس اوُن راه دکَتِنده دِه به دِه شَینده هر یقا آرسِسَینده، چاک خَوَرشون مردم را واتَینده و مریضون شفاشون دایَی.
7وختی که ام کارون خَوَر هیرودیس حاکم گوش آرسس، هیرودیس نگران و پَریشان ببه، چون که بعضیون واتَی عیسی هَه یحیی اِسه که مَردَنِ پَش زنده آبیاسه. 8بَعضیون واتَی ایلیا پیغمبر ظُهورش کردَه، بَعضیون واتَی ای نفر اَ قدیمیه پیغمبرون زنده آبیاسه. 9امّا هیرودیس بوات: «از اِشتن، دَستورم بِدا یحیی سر ایبِرنده. پس اَم کیه که اَم چیون درباره چو اَشنوِم؟» تَقَلاش بِکَه که عیسی بِوینِه.
پنج هزار نفر غذا داین
10وَختی شاگردِه آگردِسنده، هر چه که کرده شون به عیسی را بواتندِ. اُخُری عیسی اجونش اِشتن خَمنا ببه شهری که چو نوم بِیتصِیْدا به، تا بِر تَیناو بیبیندِه. 11امّا مردمه بزونِسِنده و چُو پَش بِشنده. عیسی نی اَجونش قبول بِکه و چون را دربارَه خدا پاتشاهی لاوِش بِکه و اَونی که مریض بِنده نی، شفاش بدا.
12غروو دم، اَ دونزده شاگرده بومِنده عیسی وَر و بواتشون: «ام مردمه بِخِرس تا بیشینده دِهون و بِجارون اِشنا غذا و یقایی آلوندِ، چون اَما دورَ یقایی اِسییوم.» 13اما عیسی اَجون بِوا: «شَما اِشتن اجون غذا بدییا.» اَون بواتشون: «اَما جز پَنج نان و دِ ماهی چیزی ندارُم مگم ام که بِشوم و همه ی ام مردمه را غذا بِخِروم.» 14بِر، دویر و برِ پنج هزار مردک وندَردَ بِه. عیسی اِشتن شاگردونش بوا: «مردمِه پنجاه نفریه دسته عونَ دَ بِنِشونا.» 15شاگردِ هِمنِشون بِکه و همُّنشون بِنِشُنجونِس. 16اُخُری عیسی اَ پنج نان و دِ ماهیش اوگَت، آسمانِش دِدِشت و غذا خونین شُکرش بِکه، نان و ماهیش پاره بِکه و آداشه شاگردون تا مردم پیش بِنینده. 17همَّه بُخردشونه و سیر آبنده و دونزه سبدَ نی اَ نان و ماهیه تیکههون اضافَه بومه.
پِطرُس شهادت درباره عیسی
18ای روز عیسی ای خلوت یقایی اِشتن شاگردون ییَم دعاش کردَی. چون کودَ آپَرسسشه: «مردمِ وانده اَز کیم؟» 19اون جَواو بدا: «بَعضیه واندِه ته یحیای تعمیددهندَیش، بَعضی وانده ته ایلیا پیغمبریش، و بَعضیه هِمنَه زونِنده تَه ای نفر اَ قدیمیه پیغمبرونیش که زِندَه آبَیش.» 20عیسی چون کودَ آپَرسس: «شَما چه؟ شَما وایو اَز کیم؟» پِطرُس جواو بدا: «مسیحِ خدا.»
21اُخُری عیسی اَجونش قدغَن بِکَه و دَستورش بدا که اَم موضوعِ هیچ کسی را مَوانده 22و بِوات: «انسانه زا، گَوَن پِر رنج بِوینِه و یهوده شیخون و سران کاهنان که معبده علما اسنده و تورات معلمین گَوَن اَجو رَد بکرنده و اَجو بِکوشندِه و سومین روزَ زندَه بیبی.»
23اُخُری هَمُّنش بوات: «اگم کسی بِگَوه چمن پیرو بیبی، اِشتن جانَ دَ گَوَن دس اوگوره هر روز اِشتن عذاب و مرگه صلیبه اوگوره و چمن پش با. 24چون هر که بِگَوه اِشتن جان نجات بیدی اَجو اَز دست دی اما هر که چمن خونَین اِشتن جان فدا بکره، اَجو نِجات دی. 25انسان را چه فایده داره که تموم دِنیا بداره، امّا اِشتن جان از دست بیدی، و اَجو نابود بِکره. 26چون هر که اَمِن و چمن لاوعون عار بِداره، انسانه زا نی اَ زمُون که اِشتن جلال و اِشتن په جلال و مقدسه فرشته عونییم با، اَجو عار داره. 27اما حقیقتا، شَما را وام بَعضیه بییا وِندردِنده که تا خدا پاتشاهی مَویننده، نمرنده.»
شاگرده عیسی جلاله ویننده
28عیسی، دویر و بر هشت روز ام لاوَعونِ پَش، پِطرُس و یوحنا و یعقوبش اوگَت و دِعا کردنه را بشه کوهی سر 29هِمنَه که دعاش کَردَی ای دَفَه چُو دیم آگردس و خلاوِش سیبی و نورانی ببه. 30ای دَفَه دِ مردک، یعنی موسی پیغمبر و ایلیای پیغمبر، ظاهر ببنده، و عیسی خمنا لاوِشون بِکَه. 31اَون شکوه و جلالِییَم ظاهر ببِندهِ و درباره آزادی و رهایی که گَوِسَن عیسی به وجود بایره لاوه شون کردَی که هم زودیان گون اورشلیم شهرِ را اتفاق دگنه. 32اَ زمُون پِطرُس و چُو همراهه خواوشون ببه اَما وَختی کامِلَا بیدار ببنده، عیسی جلالشون و اَ دِ مردَکی که چو وَر وِندَردَ بِنده بوینتشونه. 33وختی اَ دِ نفر عیسی وَر دَ بشنده، پِطرُس بی ام که بزونه چه وا عیساش بوات: «استاد، چِه چاکه که اَما بیارییُم! بارز سه سایَه بون رَچ بکروم ایو اِشرا ایو موسی را و ایوی ایلیا را.» 34پطرسِ لاوه هَلا تموم نِبیه به که اَبری آشکار ببه و چون سر سایِش دراینت وختی اَون بشنده اَبره دله، شاگرده بترسسنده. 35اَ موقع صصی اَبر دَ بومه که «ام چِمن زاعه که اَوِم انتخاب کَرده، چُو لاوَعون گوش بکرا!» 36وختی صَص قطع ببه اون عیسی شون تیناو بوینت. اَ سه نفر ام ماجَراشون اِشتن وَرَ نیاشون بِدا و درباره اَ چیونی که وینتِشون به کسی را چیزی نِواتنده.
دیوزده کوله شفا
37ای روز بعد وختی که کوهَ دَ اشنیوَ اومَینده جماعتی عیسی وینتَنه را بومِنده. 38ای دَفَه ای مَردکی جماعته دِلَ جِیکیلِش بِکه: «استاد، اَته مِندت کَرِم بورِ چِمن کوله لطف بِکه، چون هه ای خوردگِ دارِم. 39ای روحی اَجو گیره و اَو ای دَفَه ناره زنه و هِمنَه غش کره، که چو گرَ دَ کف اَبَر آ. اَجو داغون کره و هِمنَه ولِش کره. 40اِشته شاگردونِم مِندت بکه که اَ روح چو دَ اَبَر بِکرنده اما نتونسشون.» 41عیسی جواو بدا: «ای بی ایمان و منحرفه نسل، تا کِی گَوَن اَز شَما خمنا ببیم و شَماهون تحمل بکرم. بشِه اِشته کوله بایر چمن وَر.» 42وختی اَ کوله شون بایرد عیسی وَر، دیو اَوِش زمین ایکوعِسِش و غشِش دراینت عیسی اَ پلیدَ روحِ را غیضش بِکَه و کولِش شفا بِدا و اَوِش چو پِش اوس ببه. 43مردم هَمُّن خدا پیله بییَنِ را مات ببنده،
همنه که مردم همُّن، عیسی کارونَ دَ مات آبییه بنده، عیسی اِشتن شاگردونش بوات: 44«دقتییَم اَ چه که گَوِم شَما را بوام گوش بدییا: «انسانه زا مردمه دَستییَم تسلیم بی.» 45امّا چُو منظورشون نزونس؛ بَلکم چونَ دَ مخفی بِمَنت و درکشون نِکَه؛ و ترسِسَیندِه که درباره اَم چیون چو کودَ سوالی آپرسنده.
کی همُّنَ دَ پیله تره؟
46ای روز شاگردون میونَ دَ بحثی دِکَت که که همُّنَ دَ پیله تره. 47عیسی که چون فکرش زونِسَی ای خوردِگیش اوگَت و اِشتن وَرَ بِنشِنجُنِسِشه 48اُخُری اَجونش بوات: «هر که ام خوردِگ چِمن نوم دَ قبول بکره، اَمِنِش قبول کَرده؛ و هر که اَمِن قبول بکره، چِمن خرسییارش قبول کَرده. چون شَما میون اَ کسی پیله تره که همُّنَ دَ وِلِگ تر بیبی.»
49یوحنا بوا: «استاد، ای نفرمون بوینت اِشته نوم آیردَییَنیَم دیوِش اَبَر کردَی اَمّا چون چَما دَ نِبه، چو پیشِمون بِگَت.» 50عیسی بوات:«اَجو کار مَدارا چون هر که شَما ضِد مَبی، شما خمناعه.»
سامره ده اهالی نامهربانی
51عیسی راه دِکَت اورشلیم طرف چون چو آسمون آگردِسَنِه موقع نزدیک به. 52پس اِشتن پیش قاصدونیش بخرسا که بشنده ای دِهی که سامره شهرَ دَ به تا چو را تهیه بویننده. 53اَما دِهِ مردم عیسی شون قبول نِکه، چون معلوم به که عیسی گوِسَی بیشی اورشلیم شهر. 54وَختی چُو شاگرده یعقوب و یوحنا، ام ماجرا شون بِوینت بواتشون: «ای آقا، گَوی بوام آسمانَ دَ آتش بِواره و اَجون نابود بکره؟» 55امّا عیسی آگردس و چون را غَیض بِکَه و بوا:«شَما نِزونو کوم روحَ دَ اِسییو! 56چون انسانه زا نومیاسه که مردمه هلاک بِکره بَلکم اومیاسه که اَجون نجات بیدی.» اُخُری علایده دهی بِشنده.
عیسی پیروی کردنه بها
57راه دَ ای نَفر عیسیاش بوات:«هر یقا که بیشی، از اِشته پَش آم.» 58عیسی جواو بدا: «شالِ لونه دارنده و پرنده عه لونه دارنده، اَما اِنسانه زا، یقایی اِشتن سر اونییَنه را نِداره.» 59عیسی عَلایده نفرِش بوا: «چمن خمنا بوره.» امّا اَو جواو بدا: «ای آقا، اول اجازَه آده تا بیشیم چمن په نیا بدارِم و وختی بِمه و اَجوم بِخَشارد بام.» 60عیسی اَجو بوا: «بارز مَردعون، اِشتن مَردعون بِخشارنده؛ اما ته بشه و خدا پاتشاهی همُّن یقا اِعلام بِکَه.» 61علایدَه نفری بوات: «ای آقا، از اِشتَه خمنا آم اَما بارز اول آگردم و چِمن خونوادَه ییَم خدافظی بکرم.» 62عیسی چو جواوَ بِوات: «کسی شارین که دِرِنه و چو هوش و حواس چو سر نی و عقب دِدِسه، اَوی که چو هوش و حواص چمن خدمت کردنِ را نی، خدا پاتشاهی خدمت لیاقت نِداره.»
ที่ได้เลือกล่าสุด:
انجیلِ لوقا 9: KTT
เน้นข้อความ
แบ่งปัน
เปรียบเทียบ
คัดลอก
ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้
@ 2024 Korpu Company