انجیلِ مرقس 10
10
1عیسی کفرناحومِش ترک بکه و بِشه نواحی یهودیه و اُردن روواره اَ دیم. جماعت هنی چو دویره جمع آبنده، و عیسی اِشتن عادت شارین هنی اَجونِش تعلیم دایَی.
طلاق درباره، تعلیم داین
2فَریسی فرقه علما بومِندِ عیسی وَر و چو امتحان کردنه را چو کودَ آپرسسشون: «جایزه که مردک اِشتن زنگِ طِلاق بیدی؟» 3عیسی چون جواوَ بِوات: «موسی پیغمبر چِه حکمی شَماهونش آدا؟» 4بواتند: «موسی اجازش آداعه که مردکَ ای طِلاق نومه ای بینویسه و اِشتن زنگ ول بکره.» 5عیسی اَجونِش بِوات: «موسی چِمه خونین که شَما دل سِگه شارینِ اَم حکمش شَما را نیویشتشه. 6امّا خلقته اَولَ” خدا انسانِش مردک و زَنکش خلق بکه.“ 7و”چِمه خونَین مردک اِشتن پِه ماعه دَ جِدا بی، و اِشتن زنگ ییَم پَیوند خُره. 8و اَ دِ نفر ایو بینده.“ پس، اَوه، دِ دِ بدن نینده، بلکم ای بدن اِسنده. 9پس اَ چی ای که خدا ایو کردشه، انسان گَوَن جِدا مکره.»
10وختی که کییه دَ بنده، شاگردِ هنی اَم موضوع دربارَه عیسی کودَ سؤال آپرسسشون. 11عیسی بِوات: «هر که اِشتن زنگ طلاق بیدییه و عَلایده زَنِگییم پَیوند بکره، اِشتن زنگِ حقَ دَ زِناش کرده. 12و اگم زَنکی اِشتن شِوَ دَ طلاق ایگیره و عَلایده شِوی بِکرییه، زِناش کرده.»
بارزا وِلِگِ خوردگ باینده چمن وَر
13مردمِ خُردِگونشون بایردِنده عیسی وَر تا چون سر دس اونییَه. شاگرده مردمه را غَیضشون بِکَه. 14امّا وختی عیسی اَمِش بِوینت عصبانی آبه و اِشتن شاگردونِش بوات: «بارزا وِلِگِ خُردِگِ باینده چِمن وَر؛ چون پیش مَگیرا چون خدا پاتشاهی هِمنَه آدمون را اِسه.» 15حقیقتا، شَمارا وام هر که خدا پاتشاهی ای خُوردِگی شارین قبول مَکره، هرگز چُو دله نیشی.» 16عیسی خُردِگونش کَشَه ایگَت چون سر دس اوناشه و اَجونش برکت آدا.
ثروتمنده جوان
17وختی عیسی راه دِکَت ای مردکی دَوِسَن دَوِسَنییم بومه، چو پیش زانوش بزه و چو کودَ آپَرسِسِشه: «ای چاکَ استاد، از گَوَن چِه بکرم تا اَبدییَه زندگی وارث بیبیم؟» 18عیسی جواوِش بدا: «چرا اَمِن وای چاکَ استاد؟ هیچکه جز خدا چاک نی. 19احکامه زونی: ”قتل مَکه، زِنا مَکه، دِزی مَکه، دوروعیه شهادت مده، وازی مده، اِشته پِه و ما احترام اونه.“» 20اَ مردکه جواوش بدا: «استاد، خُوردِگییَم تا هارویین روز همَهی ام کارِم انجام داعه.» 21عیسی محبتییَم اَ مردکش دِدِشت اجوش بِوات: «ای چیی کم داری؛ بِشه هر چه داری بِخروش و چُو پوله فقیرون آده، که آسمون دَ گنج بداری. اُخُری بوره و چَمَنَ پیروی بِکَه.» 22اَ مردک اَم لاوَ دَ نا امید و غُرصَه دار ببه و اَ مکانِش ترک بکه چون پِر ثروتش دَ.
23عیسی دویر و برش دِدِشت و اِشتن شاگردونِش بِوات: «چنده چتینه که ثروتمندِ بیشینده خدا پاتشاهی دِلَه!» 24شاگردِ عیسی لاوَعونَ دَ تعجبشون بِکَه. امّا عیسی هنی اَجون بِوات: «ای خوردگون خدا پاتشاهی دله شییَن چندَه چتینه! 25شتر رد آبییَن دَرزَنه سولاخَ دَ آسون تَره تا اَم که ای ثروتمنده آدمی بیشی خدا پاتشاهی دِله.» 26شاگرده که پِر مات بیه بنده، عیساشون بوا: «پس که تونه نجات پیدا بکره؟» 27عیسی اَجون ددشت و بِوات: «اَم کار انسانه را ممکن نییِه، امّا خدا را هِمنَه نی؛ چون خدا را همَّه چی ممکنه.»
28اُخُری پطرس لاوه کردنش شِروعش بِکه و عیساش بِوات: «دِدِس اَما همَّه چیمون ترک کرده و اِشتَ دَ پِیروی کَروم.» 29عیسی بوات: «حقیقتا، شَمارا وام کسی نییه که چِمن خونَین و انجیله خونَین اِشتن کییَه یا برارونِ یا خاعون یا ما یا پِه یا خُردِگون یا اِشتن ملک و املاک ترک بکره، 30و هم دِنیا دَ صد برابر ویشتر، کییه ان و براعونِ و خواعون و ماعون و خُردِگون و ملک و املاکه - و چونییم، اذیت و آزار - به دست مایره و اَ دِنیا، ابدیه زندگی نی چو را نِبی. 31امّا خیلیه که اوّلین اِسنده آخرین بینده، و آخرینه اوّلین بینده!»
عیسی پیشگویی درباره اِشتن مرگ و زنده آبییَن
32اَوُن اورشلیمه راه دَ بِنده و عیسی چون پیش راه شَی ای. شاگرده تعجبشون کرده به و کسانی که چون پَش شَینده ترسِسَه بِنده. عیسی هنی اِشتن دونزده شاگردش ببه گوشَه کناری و اَ چی ای که گَوِسَن چُو سر با، چون را بِوات. 33عیسی بِوات: «دِدِسا کورو شیم اورشلیم، بِر، انسان زاشون، سران کاهنون و تورات معلمین را تسلیم کَرِنده. و اَوه اَجو محکوم به مرگ کرنده. اَوُن انسان زا آدینده غیر یهودیون دس. 34اَجو مسخَره کرنده، چو سر لَش آو ایکرنده و اَجو شلاق زننده، کوشنده اما سه روزِ پَش هَنی زنده آبی.»
یعقوب و یوحنا درخواست
35یعقوب و یوحنا زِبِدی زاعه بومِندِ عیسی ور و بواتشون: «استاد، خواهش کروم اَ چیی که اِشتَ کودَ گَوِم، چَما را انجام بدیی!» 36عیسی اَجون بِوات: «چِه گَوا شَما را انجام بدیم؟» 37اَوُن بواتشون: «بارز که اِشته شکوه و جلالَ دَ، ایو اِشته راسه طرف و اَ ایو اِشته چَپَه طرف بنشوم.» 38عیسی اَجون بِوات: «شَما نِزونا چِه گَوا! تونو از اَ عذابه قَداره ای که اَز چو دَ آخَرِم، آخَرا؟ و اَ تعمیدَ غسلی که از گیرم، شَما بگیرا؟» 39بواتشون: «آها، تونم.» عیسی بِوات: «شکی نی که از اَ قدارای که از آخرم، شَما نی آخرا، و از اَ تعمیدَ غسلی که از گیرم، شَمام گیرا. 40امّا بزونا که چِمن راس و چَپه طَرف نِشتَن، چِمن اختیارَ دَ نیی تا اجو به کسی ببخشم. ام یقا کسونی را اسه که چون را آمادَه آبیاسه.»
41وختی اَ ای شاگرد ام ماجراشون بشنوس، یعقوب و یوحنا دسَ عصبانی ببنده. 42عیسی اَجون وُنگ بکه اِشتن ور و بوات: «شَما زونو اوُنی که عَلایده قومان حاکِمنده، مردم را اَربابتی کَرنده و چون رئیسه اَجون حکم کرنده. 43امّا شَما میون هِمنَه مَبی. بلکم هر که گَوِه شَما میونَ پیله بیبی، گَوَن شَما نوکر بیبی. 44و هر که گَوه شَما میون اوّل بیبی، گَوَن همُّن غلام بیبی. 45چون حتی اِنسانه زا نومه تا اَجو خِدمَت بکرنده، بلکم بومه تا خِدمَت بکره و اِشتن جان خیلیون آزادی را فدا بکره.»
عیسی، کوره بارتیمائوسه شفا دی
46اُخُری بومند اَریحا شهر. وختی که عیسی اِشتن شاگردون و جماعتی خمنا اَریحا شهرَ دَ اَبَر شی ای، ای کوره گدایی راه کنارَ نشته به. اَ کوره گدا نوم بارتیمائوس به که تیمائوسه زا به. 47وختی بارتیمائوس بِشنَوِسشه عیسای ناصریه بِر آوِرییه جیکیلِش بِکَه که: «ای عیسی، داووده پاتشاه زا، اَمِن رحم بِکَه!» 48خیلیه چو را غَیضشون بِکَه و بواتشون که ساکت ببه، امّا اَو بِلندتر جیکیلِش بکه و بوات: «ای داوود پاتشاه زا، اَمِن رحم بِکَه!» 49عیسی وِندَرد و بِوات: «اَجو وُنگ بکرا.» اَوُن، اَ کوره مردکشون وُنگ بکه، بواتشون: «اِشته دِل قرص بیبی! اوپاب ببه اَتَه وُنگ کره.» 50بارتیمائوس اِشتن اَباش کنار گوشَه ایش فِر بِدا، اِشتن یقا دَ اوپاب ببه و بومه عیسی وَر. 51عیسی چو کودَ آپَرسس: «چه گَوِی اِشرا انجام بدیم؟» اَ کوره مردکه بوات: «استاد، گَوِم چمن چَشمه هنی بویننده.» 52عیسی اجو بِوات: «بِشه که اِشته ایمان اَتِش شفاش بدا.» اَلبحل اَ مردک چَشم هنی سو دکَتِنده و عیسی پَش راه دکَت.
ที่ได้เลือกล่าสุด:
انجیلِ مرقس 10: KTT
เน้นข้อความ
แบ่งปัน
เปรียบเทียบ
คัดลอก
ต้องการเน้นข้อความที่บันทึกไว้ตลอดทั้งอุปกรณ์ของคุณหรือไม่? ลงทะเบียน หรือลงชื่อเข้าใช้
@ 2024 Korpu Company