Pangentasan 5 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

Sakwisé mengkono Moses lan Harun terus pada nemoni Parao lan ngomong: “Préntahé GUSTI, Gusti Allahé Israèl mengkéné: Sampéyan nglilanana umat-Ku supaya pada menyang ing ara-ara samun nganakké riyaya kanggo Aku!”

Awit wiwit kula nemoni Parao, ngomong atas asmané Gusti, bangsa kula ditindes karo ala, nanging Gusti blas ora ngluwari umat Panjenengan.”

Moses terus mulih ngadep marang GUSTI, lan ngomong: “Duh GUSTI, kepriyé Gusti nindakké kasangsarané kaya mengkéné marang umat iki? Kenèng apa uga kula sing Gusti utus?

Nanging tembungé Parao: “Sapa ta GUSTI kuwi, sing préntahé kudu tak turuti bab nglilani lungané wong Israèl? Aku ora kenal karo GUSTI kuwi lan aku uga ora bakal nglilani wong Israèl lunga.”

Nanging sing nggawé bata saben dina tyatyahé kudu kaya wingi-wingi, ora kena disuda, awit wong-wong kuwi males. Mulané pada mbengok-mbengok: Kita mbok dililani lunga bakal pasrah kurban marang Gusti Allah kita. Penggawéané wong-wong kuwi kudu ditambahi aboté, nganti gagasané mung tumuju marang penggawéan, lan aja nganti katut marang tetembungan sing goroh.”