Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ MATHIU 17

Pín

Han Jisun anmani jiang a ti, ajarko tak nanngai torlui jarra ani, hava jarra adik tak kein nang ni jiang kati, nang nin ancham ru khat tiatjak takngai na nan nei inko, nang nin hiva tangbung jiang tinanti, hiten nan phut sotenna kan thitro nantile kan thit nati, hale nang ni jiang anitor luirang ite om noning.

A man arilai pha han, enru acheklok sumphai ning anmani ha a khu de jui, jet lui thai lui a sum phai chung han rasa an khat in a hong ti, “Hivahi ka lungsiat tak ka pasalnai ke ani, kein amna chunga ka lungdo a tung, ama chong ri ha ngairu!”

Hale Jisun a shanga a ti, “O, takngai lui le misatlui miruolngai kein nang ni le i duk mo a sot kan om suam rang? Kein nang ni ha i duk mo a sot kinala duirang? A ma ha kei jiang hong tuongru. Hale Jisun seitan ha aranna, seitan ha ama tenna ha a suak jui, hale hava phalai tak han nai ha a dam jui.