Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ انجیل یوحَنا 1

Pín

ولی اُ هَمَهِ کسِی که اُ آنا کَبول شُکِه، اِ حَکّا اُشدَ که اولادِی خدا بِبِت، یعنی اُ هرکَه که اُ اسم آنا ایمون شَئو؛

از اوّل کلمَه هاد و کلمَه خاد خدا هاد و کلمَه، خدا هاد؛

اِ نورا تِی تاریکی اَدرخشِه و تاریکی حریفُش نِبُدِ.

کلمَه، جسم بو و بین اَما آمود. اَما شکوه و جلال آنا مُدی، جلالی شایستَهِ مِ تنها پُسا که از طرف بای آسِمونی اُمَ، پُر از فیض و حکیکت.

مَچی اُ واسطَهِ آنا خَلک بو، و از هر چِی که خَلک بو، هیچ‌چی بدون آنا خَلک نِبو. تِی آنا زندگی هاد، و آن زندگِنا، نور آدامیا هاد.

راز بعد، یحیی اُشدی عیسی شُ طرف اُندا و اُشگُت: «بِبِنی، اِئِه بَرَّه کُربونِنِ خدا که گناه دُنیَه‌وا اَدَسی!

آنا تِی دنیا هاد، و دنیا اُ واسطَهِ آنا خَلک بو؛ ولی دنیا اُ آنا اُشنِشناخت. آنا حَدِ کومُش اُمَ، کومُش اُ آنا کَبول شُنِکِه.

مِ نور حکیکِنی که اُ هر آدامی روشنایی اَدَ، اُ اِ دُنیَه‌وا اَدامَ.

اَسِی که شریعت اُ واسطَهِ موسی پیغامبر دَدَ بو، فیض و حکیکت اُ واسطَهِ عیسی مسیح اُمَ.