Gewilde Bybelverse vanaf Seònd Matìe 28

Deel

Làit dònçhe, insegnàit a duçh ju pòpui, batijànju nel nom dal Pàri, dal Fi, e dal Spirtusànt: Insegnànd a lor di osservà dutt chell, che us ài comandàd: e èco che jo soi cun vo’ àltris in ògni timp, sin a le consumaziòn dai sècui.

Ma Jèsu fasìnsi dònge ur fevelà, disìnd: Mi è dàde ògni podestàd in cîl e in tière.

Ma lu àgnul dal Signòr al disè a lis fèminis: No stàit a temè: sài, ch’ o’ cerîs Jèsu, ch’ al è stàd crucifizùd: Nol è chì: al è risussitàd, còme ch’ al à ditt. Vignìt, e viòdit lu lûg, dulà ch’ al ère mitùd lu Signòr.

Alòre Jèsu ur disè: No stàit a vè tème. Làit, puartàit le gnòve ai miei fràdis, parchè vàdin in Galilèe; là mi viodaràn.

E chèi unìds cui anziàns, e fatt consèj, e’ dèrin ai soldàds ùne sùme di bêz, Disìnd: Disèit: Ju siei discèpui son vignùds di gnott, e lu an robàd, intànt che nô durmìvin. E se chest vegnarà a orèle dal presidènt, nô lu cujetarìn, e us metarìn al sigùr. E lor, pijàds ju bêz, fasèrin còme che ur jère stad insegnàd. E chèste vôs e’ jè spandùde fra ju Ebrèos, fin al dì di uè.