انجیلِ لوقا 19
19
زَکّای باجگیر
1عیسی بشه اریحا و شهرِ میونَ دَ رد آبیَی. 2بِر ثروتمندی به، چو نوم زَکّا به، که باجگیرون رئیس به. 3زَکا گوسَی بِوینِه عیسی کیه، اَمّا جماعت پِر بینه خونین و چو کوتاه بینِ قدِ خونین نتوِنسَی. 4چِمه خونین، بِدَوِس و چناره داریه دَ اروازه بشه تا عیسی بوینه. چون عیسی اَ راه دَ رد آبییَی. 5وختی عیسی بِر آرسس، دارِ سرِش ددشت و بِوات: «زکا، زوبِن بوره اشنیوَ چون گَوِم هارو اِشته کییه وِندرم.» 6زَکّا اَلَبحل اشنیو بومه و شادیییَم عیسیش بِبَه اِشتن کیه. 7مردمِ وختی اَمشون بِوینت همُّن غرغرشون بکه و بواتند: «ای گناهکاری کیه میهمونی شیاسه.» 8امّا زَکّا اُپاپ بِبِه و عیسی خداوندش بِوات: «چِمن آقا، چمن نصف اموال فقیرون میونَ دَ بَخشِم، و اَگم ناحقییَم ای چی کَسی کودَ ایگته بَیم چار برابر اَجو آگاردونم.» 9عیسی زکاش بوات: «هارو نجات بومه ام کییه چون که ام مردک ابراهیمه پیغمبر خوردگِ. 10چون انسان زا بومه تا ویر آبییه آدَمون آلَوِ و نجات بیدی.»
پاتشاه و دِ خادمِ مَثَل
11هِبه موقع که اوُن اَم لاوعونشون گوش دایی، عیسی مثلیش بِزِه. چون اورشلیمه نزدیکی به و مردم فکرشون کردَی خدا پاتشاهی هه موقع ظهور کره. 12پس عیسی بِوات: «ای نجیب زاده ای بشه دورَه سرزمینی که بِر امپراتور اِشتن پاتشاهی مقامه ایگیره و آگرده. 13اَمّا، اول دِ نفر اَ اِشتن نوکرونِش وُنگ بِکه و هر کومینِش دَه طلا سکه ایش آدا و بوات: ”تا چمن آگردسنه موقع ام پولییَم تجارت بکرا.“ 14امّا اَ مردمی که قرار به چون را حکومت بکره، چو کودَ بیزار بنده؛ اَوُن چو پش قاصدونی ام پیغامییَم بخرسا: ”اَما نگَوُم اَم شخص چَما را حُکم رانی بکره.“ 15اَمّا اَ مردک اِشتن پاتشاهی مقامِش ایگته و آگردسشه اِشتن ولایت. و اُخُری بوات نوکرونی که اَجونم سرمایه آدا، وُنگ بکه تا بزونم چَنده سودشون کرده. 16اوّلی بومه و بوات: ”ای آقا، اِشته سکه، دِ سکه سودش دایه.“ 17پاتشاه بوات: آفرین، ای چاکه نوکر! چون ام وِلِگِ کارِ اَمین بَیش دِ شهره حکومته اشته دس دیم. 18دوّمین نفر بومه و بوات: ”«ای آقا، اِشته سکه پنچ سکه سودش آدایه.“ 19پس پاتشاه اَجو بوات: ”پنج شهره را حکمرانی بِکَه.“ 20اُخُری اَ ایو بومه و بوات: ”ای آقا بفرما، اَم اِشته سکه! اوِم ای پارچه ای دلَ آپیت و نییام بدا. 21چون اِشتَ کودَ ترسسَیم، چون سختگیر مردکیش. اَ چیر که نِناعه، اوگوری، و اَ چیر که نکاشته، دِرِنی.“ 22پاتشاه اجو بوات: ”ای بدکاره نوکر،اَته، اِشته لاوَعونییَم محکوم کرم تَه که زونسی اَز سختگیرَه مردَکیم، اَ چیم که نِناعه اوگورم و اَ چیم که نکاشته دِرِنِم 23پس چرا چِمن پولر صرافر اونِدا تا چِمن آگردسنه موقع اَجو چُو سودییَم ایگیرم“ 24اُخُری به اَوه که بِر وِندَردَ بِنده بوات: ”سِکَه چو کو دَ ایگیرا وَ آدییا اَ نوکری که ده سکه داره.“ 25اَوجو بواتند: ”ای آقا، اَو که اِشتن ده سکه داره!“ 26پاتشاه بوات: ”بزونو هر که داره، اَجو ویشتر آدایه بی؛ اما اَ کسی که نداره، اَ چی ای که داره نی چو کودَ ایگَتِه بی. 27و اما چِمن اَ دِشمنون که نگوسشون اَز چون پاتشاه بیبیم بایرو بییا و چمن پیش سر آبرا.“»
عیسی اورشلیم وارِد بی
28ام لاوَعون پَش، عیسی چون پیش اورشلیم طَرف راه دِکَت. 29وَختی بِیت فاجی و بِیت عَنْیا اَ دِهونی که کوه زیتون نزدیکی بِنده آرَسِس، دِ نفر اَز اِشتن شاگردش اِشتن پیش بخرسا و بِوات: 30«بِشا اَ دِهی که شَما پیشِ رو اسه وختی دِه دِله بِشَیو ای خره کره ای بِر دِبَسه وینا که تا هارویین روز هیچکه چو سر نِنِشتاسه اَجو آکرا و بییا بایرا. 31اگم کسی شَما کودَ آپرسس: ”چِه کَرو “بوایا: ”خداوند اجو لازم داره.“» 32پس اَ دِ نفرشون که بخرسا، بشنده و همه چیشون همنه که عیسی واتِش به بوینتنده. 33وَختی خَرَه کُرَشون آکَردَی، چو صاحابه آپَرسس: «چرا خَرَه کُره آکرو؟» 34جواوِشون بدا: «خداوند اجو لازم داره.» 35پس خر کُرشون بِایرد عیسی وَر و اُخُری اِشتن خَلاوشون خَرَه کُره سر دراینتِنده و عیسی شون چو سر بِنِشونجِس. 36و هِمنَه که عیسی شی اَی، مردم، راشون اِشتن خلاونییَم فَرش کردَی. 37وختی عیسی زیتونه کوه سراجیری نزدیک ببه، چو شاگرده همُّن شادیییَم معجزونی خونین که وینتِشون به خداشون ستایش کردَی 38و واتشونَی: «مُوارک بیبی اَ پاتشاهی که خداونده نومَ دَ آ! صلح و سلامتی آسمان دَ و جلال عرش برینَ دَ بیبی!» 39چند فَریسی فرقه علما که جماعته دِلَ بِنده عیسی شون بوات: «ای استاد، اِشته شاگردون را غیض بِکَه ساکت بیبینده!» 40عیسی جواو بدا: «بزونو اَگم اَمِ ساکت ببینده، ام سِگون جِیکیله کرنده!» 41عیسی اورشلیمه نزدیک ببه و وختی اَ شهرش دورَ بوینت بِورَمس 42و بِوات: «ای کاش ته، هارو تشخیص دایَی که چه اِشته صلح و سلامتی باعث بی. امّا افسوس که اَم اِشته چشمونَ دَ آشکار نی. 43روزونی آرسنده که اِشته دِشمن اِشته حصار پِشت سنگر رَچ کرنده و اَته محاصره کرنده، و هر طرفییه اَته فشار دینده؛ 44و اَته خاکییم یکسان کرنده، هم ته و هم خوردِگونی که اِشته دلنده. و نارزنده سِگی سِگه سر بمونیه؛ چون اَ وختی که خدا اِشته کمک را بومه تشخیصِر نِدا.»
عیسی معبد دلَ
45اُخُری عیسی بشه معبد دِل وَ خِروشَندِش اَبَر بکه، 46و اَجونش بِوات: «مقدس نیویشته انَ نیویشتَه بیاسه که چِمن کیه، دعا کیه بی اما شَما اَوِرُن دِزون لونه رَچ کرده.»
47عیسی هر روز معبد دَ تعلیم دایَی. سران کاهنان که معبده علما بِنده و تورات معلمین و قوم یهوده شیخه گَوِسِشون اَجو بوکوشنده، 48امّا کاری چون دَستَ دَ اَبَر نومَی چون مردم همَّه چو لاوَعونیَم خُش بِنده.
Currently Selected:
انجیلِ لوقا 19: KTT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
