Caru'n Fawr

Llawenydd ar gyfer y Daith: Dod o Hyd i Obaith yng Nghanol y Treial

I Surrender: Defosiynau Ysbrydoledig wedi'u sgwennu gan Garcharorion

Beth yw Cariad go iawn?

Y Dyn ar y Groes Ganol: Cynllun darllen 7 diwrnod

21 Dydd i Orlifo

Beth yw fy Mhwrpas? Dysgu i Garu Duw a Charu Eraill

Beibl I Blant

Tanio: Arweiniad Syml i Weddi Hyderus

Cyfrinachau Eden

Beibl Cymraeg Newydd Testament Newydd Audio 2010

Y Llais - Y Beibl Cymraeg Newydd Testament Newydd 2010

<div class="version vid394 iso6393cym" data-vid="394" data-iso6393="cym">
 <div class="book bkMRK">
 <div class="chapter ch9" data-usfm="MRK.9">
 <div class="label">9</div><div class="m"> 1Meddai hefyd wrthynt, &#8220;Yn wir, rwy'n dweud wrthych, y mae rhai o'r sawl sy'n sefyll yma na phrofant flas marwolaeth nes iddynt weld teyrnas Dduw wedi dyfod mewn nerth.&#8221;</div><div class="s">Gweddnewidiad Iesu</div><div class="r"> Mth. 17:1&#8211;13; Lc. 9:28&#8211;36</div><div class="m"> 2Ymhen chwe diwrnod dyma Iesu'n cymryd Pedr ac Iago ac Ioan ac yn mynd &#226; hwy i fynydd uchel o'r neilltu ar eu pennau eu hunain. A gweddnewidiwyd ef yn eu g&#373;ydd hwy, 3ac aeth ei ddillad i ddisgleirio'n glaerwyn, y modd na allai unrhyw bannwr ar y ddaear eu gwynnu. 4Ymddangosodd Elias iddynt ynghyd &#226; Moses; ymddiddan yr oeddent &#226; Iesu. 5A dywedodd Pedr wrth Iesu, &#8220;Rabbi, y mae'n dda ein bod ni yma; gwnawn dair pabell, un i ti ac un i Moses ac un i Elias.&#8221; 6Oherwydd ni wyddai beth i'w ddweud; yr oeddent wedi dychryn cymaint. 7A daeth cwmwl yn cysgodi drostynt; a dyma lais o'r cwmwl, &#8220;Hwn yw fy Mab, yr Anwylyd; gwrandewch arno.&#8221; 8Ac yn ddisymwth, pan edrychasant o amgylch, ni welsant neb mwyach ond Iesu yn unig gyda hwy.</div><div class="p"> 9Wrth iddynt ddod i lawr o'r mynydd rhoddodd orchymyn iddynt beidio &#226; dweud wrth neb am y pethau a welsant, nes y byddai Mab y Dyn wedi atgyfodi oddi wrth y meirw. 10Daliasant ar y gair, gan holi yn eu plith eu hunain beth oedd ystyr atgyfodi oddi wrth y meirw. 11A gofynasant iddo, &#8220;Pam y mae'r ysgrifenyddion yn dweud bod yn rhaid i Elias ddod yn gyntaf?&#8221; 12Meddai yntau wrthynt, &#8220;Y mae Elias yn dod yn gyntaf ac yn adfer pob peth. Ond sut y mae'n ysgrifenedig am Fab y Dyn, ei fod i ddioddef llawer a chael ei ddirmygu? 13Ond rwy'n dweud wrthych fod Elias eisoes wedi dod, a gwnaethant iddo beth bynnag a fynnent, fel y mae'n ysgrifenedig amdano.&#8221;</div><div class="s">Iach&#225;u Bachgen ag Ysbryd Aflan ynddo</div><div class="r"> Mth. 17:14&#8211;20; Lc. 9:37&#8211;43a</div><div class="m"> 14Pan ddaethant at y disgyblion gwelsant dyrfa fawr o'u cwmpas, ac ysgrifenyddion yn dadlau &#226; hwy. 15Ac unwaith y gwelodd yr holl dyrfa ef fe'u syfrdanwyd, a rhedasant ato a'i gyfarch. 16Gofynnodd yntau iddynt, &#8220;Am beth yr ydych yn dadlau &#226; hwy?&#8221; 17Atebodd un o'r dyrfa ef, &#8220;Athro, mi ddois i &#226;'m mab atat; y mae wedi ei feddiannu gan ysbryd mud, 18a pha bryd bynnag y mae hwnnw'n gafael ynddo y mae'n ei fwrw ar lawr, ac y mae yntau'n malu ewyn ac yn ysgyrnygu ei ddannedd ac yn mynd yn ddiymadferth. A dywedais wrth dy ddisgyblion am ei fwrw allan, ac ni allasant.&#8221; 19Atebodd Iesu hwy: &#8220;O genhedlaeth ddi-ffydd, pa hyd y byddaf gyda chwi? Pa hyd y goddefaf chwi? Dewch ag ef ataf fi.&#8221; 20A daethant &#226;'r bachgen ato. Cyn gynted ag y gwelodd yr ysbryd ef, ysgytiodd y bachgen yn ffyrnig. Syrthiodd ar y llawr a rholio o gwmpas dan falu ewyn. 21Gofynnodd Iesu i'w dad, &#8220;Faint sydd er pan ddaeth hyn arno?&#8221; Dywedodd yntau, &#8220;O'i blentyndod; 22llawer gwaith fe'i taflodd i'r t&#226;n neu i'r d&#373;r, i geisio'i ladd. Os yw'n bosibl iti wneud rhywbeth, tosturia wrthym a helpa ni.&#8221; 23Dywedodd Iesu wrtho, &#8220;Os yw'n bosibl! Y mae popeth yn bosibl i'r sawl sydd &#226; ffydd ganddo.&#8221; 24Ar unwaith gwaeddodd tad y plentyn, &#8220;Yr wyf yn credu; helpa fi yn fy niffyg ffydd.&#8221; 25A phan welodd Iesu fod tyrfa'n rhedeg ynghyd, ceryddodd yr ysbryd aflan. &#8220;Ysbryd mud a byddar,&#8221; meddai wrtho, &#8220;yr wyf fi yn gorchymyn iti, tyrd allan ohono a phaid &#226; mynd i mewn iddo eto.&#8221; 26A chan weiddi a'i ysgytian yn ffyrnig, aeth yr ysbryd allan. Aeth y bachgen fel corff, nes i lawer ddweud ei fod wedi marw. 27Ond gafaelodd Iesu yn ei law ef a'i godi, a safodd ar ei draed. 28Ac wedi iddo fynd i'r t&#375; gofynnodd ei ddisgyblion iddo o'r neilltu, &#8220;Pam na allem ni ei fwrw ef allan?&#8221; 29Ac meddai wrthynt, &#8220;Dim ond trwy weddi#9:29 Yn &#244;l darlleniad arall ychwanegir ac ympryd. y gall y math hwn fynd allan.&#8221;</div><div class="s">Iesu Eilwaith yn Rhagfynegi ei Farwolaeth a'i Atgyfodiad</div><div class="r"> Mth. 17:22&#8211;23; Lc. 9:43b&#8211;45</div><div class="m"> 30Wedi iddynt adael y lle hwnnw, yr oeddent yn teithio trwy Galilea. Ni fynnai Iesu i neb wybod hynny, 31oherwydd yr oedd yn dysgu ei ddisgyblion ac yn dweud wrthynt, &#8220;Y mae Mab y Dyn yn cael ei draddodi i ddwylo pobl, ac fe'i lladdant ef, ac wedi cael ei ladd, ymhen tri diwrnod fe atgyfoda.&#8221; 32Ond nid oeddent hwy'n deall ei eiriau, ac yr oedd arnynt ofn ei holi.</div><div class="s">Pwy yw'r Mwyaf?</div><div class="r"> Mth. 18:1&#8211;5; Lc. 9:46&#8211;48</div><div class="m"> 33Daethant i Gapernaum, ac wedi cyrraedd y t&#375; gofynnodd iddynt, &#8220;Beth oeddech chwi'n ei drafod ar y ffordd?&#8221; 34Ond tewi a wnaethant, oherwydd ar y ffordd buont yn dadlau &#226;'i gilydd pwy oedd y mwyaf. 35Eisteddodd i lawr a galwodd y Deuddeg, a dweud wrthynt, &#8220;Pwy bynnag sydd am fod yn flaenaf, rhaid iddo fod yn olaf o bawb ac yn was i bawb.&#8221; 36A chymerodd blentyn, a'i osod yn eu canol hwy; cymerodd ef i'w freichiau, a dywedodd wrthynt, 37&#8220;Pwy bynnag sy'n derbyn un plentyn fel hwn yn fy enw i, y mae'n fy nerbyn i, a phwy bynnag sy'n fy nerbyn i, nid myfi y mae'n ei dderbyn, ond yr hwn a'm hanfonodd i.&#8221;</div><div class="s">Yr Hwn nid yw yn ein Herbyn, Drosom Ni y Mae</div><div class="r"> Lc. 9:49&#8211;50</div><div class="m"> 38Meddai Ioan wrtho, &#8220;Athro, gwelsom un yn bwrw allan gythreuliaid yn dy enw di, a buom yn ei wahardd, am nad oedd yn ein dilyn ni.&#8221; 39Ond dywedodd Iesu, &#8220;Peidiwch &#226;'i wahardd, oherwydd ni all neb sy'n gwneud gwyrth yn fy enw i roi drygair imi yn fuan wedyn. 40Y sawl nid yw yn ein herbyn, drosom ni y mae. 41Oherwydd pwy bynnag a rydd gwpanaid o dd&#373;r i chwi i'w yfed o achos eich bod yn perthyn i'r Meseia, yn wir, rwy'n dweud wrthych, ni chyll ei wobr.</div><div class="s">Achosion Cwymp</div><div class="r"> Mth. 18:6&#8211;9; Lc. 17:1&#8211;2</div><div class="m"> 42&#8220;A phwy bynnag sy'n achos cwymp i un o'r rhai bychain hyn sy'n credu ynof fi, byddai'n well iddo fod wedi ei daflu i'r m&#244;r &#226; maen melin mawr ynghrog am ei wddf. 43Os bydd dy law yn achos cwymp iti, tor hi ymaith; y mae'n well iti fynd i mewn i'r bywyd yn anafus na mynd, a'r ddwy law gennyt, i uffern, i'r t&#226;n anniffoddadwy.#9:43 Yn &#244;l darlleniad arall, anniffoddadwy, 44 lle nid yw eu pryf yn marw na'r t&#226;n yn diffodd. 45Ac os bydd dy droed yn achos cwymp iti, tor ef ymaith; y mae'n well iti fynd i mewn i'r bywyd yn gloff na chael dy daflu, a'r ddau droed gennyt, i uffern.#9:45 Yn &#244;l darlleniad arall, i uffern, 46 lle nid yw eu pryf yn marw na'r t&#226;n yn diffodd. 47Ac os bydd dy lygad yn achos cwymp iti, tyn ef allan; y mae'n well iti fynd i mewn i deyrnas Dduw yn unllygeidiog na chael dy daflu, a dau lygad gennyt, i uffern, 48lle nid yw eu pryf yn marw na'r t&#226;n yn diffodd. 49Oblegid fe helltir pob un &#226; th&#226;n. 50Da yw'r halen, ond os paid yr halen &#226; bod yn hallt, &#226; pha beth y rhowch flas arno? Bydded gennych halen ynoch eich hunain, a byddwch heddychlon tuag at eich gilydd.&#8221;</div>
 </div>
 </div>
</div>

<div class="version vid394 iso6393cym" data-vid="394" data-iso6393="cym">
 <div class="book bkMRK">
 <div class="chapter ch10" data-usfm="MRK.10">
 <div class="label">10</div><div class="s">Dysgeidiaeth ar Ysgariad</div><div class="r"> Mth. 19:1&#8211;12</div><div class="m"> 1Cychwynnodd oddi yno a daeth i diriogaeth Jwdea a'r tu hwnt i'r Iorddonen. Daeth tyrfaoedd ynghyd ato drachefn, a thrachefn yn &#244;l ei arfer dechreuodd eu dysgu. 2A daeth Phariseaid ato a gofyn iddo a oedd yn gyfreithlon i &#373;r ysgaru ei wraig; rhoi prawf arno yr oeddent. 3Atebodd yntau hwy gan ofyn, &#8220;Beth a orchmynnodd Moses i chwi?&#8221; 4Dywedasant hwythau, &#8220;Rhoddodd Moses ganiat&#226;d i ysgrifennu llythyr ysgar a'i hanfon ymaith.&#8221; 5Ond meddai Iesu wrthynt, &#8220;Oherwydd eich ystyfnigrwydd yr ysgrifennodd ef y gorchymyn hwn ichwi. 6Ond o ddechreuad y greadigaeth, yn wryw a benyw y gwnaeth Duw hwy. 7Dyna pam y bydd dyn yn gadael ei dad a'i fam ac yn glynu wrth ei wraig, 8a bydd y ddau yn un cnawd. Gan hynny nid dau mohonynt mwyach, ond un cnawd. 9Felly, yr hyn a gysylltodd Duw, peidied neb ei wahanu.&#8221; 10Wedi mynd yn &#244;l i'r t&#375;, holodd ei ddisgyblion ef ynghylch hyn. 11Ac meddai wrthynt, &#8220;Pwy bynnag sy'n ysgaru ei wraig ac yn priodi un arall, y mae'n godinebu yn ei herbyn hi; 12ac os bydd iddi hithau ysgaru ei g&#373;r a phriodi un arall, y mae hi'n godinebu.&#8221;</div><div class="s">Bendithio Plant Bach</div><div class="r"> Mth. 19:13&#8211;15; Lc. 18:15&#8211;17</div><div class="m"> 13Yr oeddent yn dod &#226; phlant ato, iddo gyffwrdd &#226; hwy. Ceryddodd y disgyblion hwy, 14ond pan welodd Iesu hyn aeth yn ddig, a dywedodd wrthynt, &#8220;Gadewch i'r plant ddod ataf fi; peidiwch &#226;'u rhwystro, oherwydd i rai fel hwy y mae teyrnas Dduw yn perthyn. 15Yn wir, rwy'n dweud wrthych, pwy bynnag nad yw'n derbyn teyrnas Dduw yn null plentyn, nid &#226; byth i mewn iddi.&#8221; 16A chymerodd hwy yn ei freichiau a'u bendithio, gan roi ei ddwylo arnynt.</div><div class="s">Y Dyn Cyfoethog</div><div class="r"> Mth. 19:16&#8211;30; Lc. 18:18&#8211;30</div><div class="m"> 17Wrth iddo fynd i'w daith, rhedodd rhyw ddyn ato a phenlinio o'i flaen a gofyn iddo, &#8220;Athro da, beth a wnaf i etifeddu bywyd tragwyddol?&#8221; 18A dywedodd Iesu wrtho, &#8220;Pam yr wyt yn fy ngalw i yn dda? Nid oes neb da ond un, sef Duw. 19Gwyddost y gorchmynion: &#8216;Na ladd, na odineba, na ladrata, na chamdystiolaetha, na chamgolleda, anrhydedda dy dad a'th fam.&#8217; &#8221; 20Meddai yntau wrtho, &#8220;Athro, yr wyf wedi cadw'r rhain i gyd o'm hieuenctid.&#8221; 21Edrychodd Iesu arno ac fe'i hoffodd, a dywedodd wrtho, &#8220;Un peth sy'n eisiau ynot; dos, gwerth y cwbl sydd gennyt a dyro i'r tlodion, a chei drysor yn y nef; a thyrd, canlyn fi.&#8221; 22Cymylodd ei wedd ar y gair, ac aeth ymaith yn drist, oherwydd yr oedd yn berchen meddiannau lawer.</div><div class="p"> 23Edrychodd Iesu o'i gwmpas ac meddai wrth ei ddisgyblion, &#8220;Mor anodd fydd hi i rai cyfoethog fynd i mewn i deyrnas Dduw!&#8221; 24Syfrdanwyd y disgyblion gan ei eiriau, ond meddai Iesu wrthynt drachefn, &#8220;Blant, mor anodd yw mynd#10:24 Yn &#244;l darlleniad arall, mor anodd yw i'r rhai sy'n ymddiried mewn golud fynd. i mewn i deyrnas Dduw! 25Y mae'n haws i gamel fynd trwy grau nodwydd nag i rywun cyfoethog fynd i mewn i deyrnas Dduw.&#8221; 26Synasant yn fwy byth, ac meddent wrth ei gilydd, &#8220;Pwy ynteu all gael ei achub?&#8221; 27Edrychodd Iesu arnynt a dywedodd, &#8220;Gyda dynion y mae'n amhosibl, ond nid gyda Duw. Y mae pob peth yn bosibl gyda Duw.&#8221; 28Dechreuodd Pedr ddweud wrtho, &#8220;Dyma ni wedi gadael pob peth ac wedi dy ganlyn di.&#8221; 29Meddai Iesu, &#8220;Yn wir, rwy'n dweud wrthych, nid oes neb a adawodd d&#375; neu frodyr neu chwiorydd neu fam neu dad neu blant neu diroedd er fy mwyn i ac er mwyn yr Efengyl, 30na chaiff dderbyn ganwaith cymaint yn awr yn yr amser hwn, yn dai a brodyr a chwiorydd a mamau a phlant a thiroedd, ynghyd ag erledigaethau, ac yn yr oes sy'n dod fywyd tragwyddol. 31Ond bydd llawer sy'n flaenaf yn olaf, a'r rhai olaf yn flaenaf.&#8221;</div><div class="s">Iesu y Drydedd Waith yn Rhagfynegi ei Farwolaeth a'i Atgyfodiad</div><div class="r"> Mth. 20:17&#8211;19; Lc. 18:31&#8211;34</div><div class="m"> 32Yr oeddent ar y ffordd yn mynd i fyny i Jerwsalem, ac Iesu'n mynd o'u blaen. Yr oedd arswyd arnynt, ac ofn ar y rhai oedd yn canlyn. Cymerodd y Deuddeg ato drachefn a dechreuodd s&#244;n wrthynt am yr hyn oedd i ddigwydd iddo: 33&#8220;Dyma ni'n mynd i fyny i Jerwsalem; fe gaiff Mab y Dyn ei draddodi i'r prif offeiriaid a'r ysgrifenyddion; condemniant ef i farwolaeth, a'i drosglwyddo i'r Cenhedloedd; 34a gwatwarant ef, a phoeri arno a'i fflangellu a'i ladd, ac wedi tridiau fe atgyfoda.&#8221;</div><div class="s">Cais Iago ac Ioan</div><div class="r"> Mth. 20:20&#8211;28</div><div class="m"> 35Daeth Iago ac Ioan, meibion Sebedeus, ato a dweud wrtho, &#8220;Athro, yr ydym am iti wneud i ni y peth a ofynnwn gennyt.&#8221; 36Meddai yntau wrthynt, &#8220;Beth yr ydych am imi ei wneud i chwi?&#8221; 37A dywedasant wrtho, &#8220;Dyro i ni gael eistedd, un ar dy law dde ac un ar dy law chwith yn dy ogoniant.&#8221; 38Ac meddai Iesu wrthynt, &#8220;Ni wyddoch beth yr ydych yn ei ofyn. A allwch chwi yfed y cwpan yr wyf fi yn ei yfed, neu gael eich bedyddio &#226;'r bedydd y bedyddir fi ag ef?&#8221; 39Dywedasant hwythau wrtho, &#8220;Gallwn.&#8221; Ac meddai Iesu wrthynt, &#8220;Cewch yfed y cwpan yr wyf fi yn ei yfed, a bedyddir chwi &#226;'r bedydd y bedyddir fi ag ef, 40ond eistedd ar fy llaw dde neu ar fy llaw chwith, nid gennyf fi y mae'r hawl i'w roi; y mae'n perthyn i'r rhai y mae wedi ei ddarparu ar eu cyfer.&#8221; 41Pan glywodd y deg, aethant yn ddig wrth Iago ac Ioan. 42Galwodd Iesu hwy ato ac meddai wrthynt, &#8220;Gwyddoch fod y rhai a ystyrir yn llywodraethwyr ar y Cenhedloedd yn arglwyddiaethu arnynt, a'u gw&#375;r mawr hwy yn dangos eu hawdurdod drostynt. 43Ond nid felly y mae yn eich plith chwi; yn hytrach, pwy bynnag sydd am fod yn fawr yn eich plith, rhaid iddo fod yn was i chwi, 44a phwy bynnag sydd am fod yn flaenaf yn eich plith, rhaid iddo fod yn gaethwas i bawb. 45Oherwydd Mab y Dyn, yntau, ni ddaeth i gael ei wasanaethu ond i wasanaethu, ac i roi ei einioes yn bridwerth dros lawer.&#8221;</div><div class="s">Iach&#225;u Bartimeus Ddall</div><div class="r"> Mth. 20:29&#8211;34; Lc. 18:35&#8211;43</div><div class="m"> 46Daethant i Jericho. Ac fel yr oedd yn mynd allan o Jericho gyda'i ddisgyblion a chryn dyrfa, yr oedd mab Timeus, Bartimeus, cardotyn dall, yn eistedd ar fin y ffordd.#10:46 Yn &#244;l darlleniad arall, Bartimeus, dyn dall, yn eistedd ar fin y ffordd yn cardota. 47A phan glywodd mai Iesu o Nasareth ydoedd, dechreuodd weiddi a dweud, &#8220;Iesu, Fab Dafydd, trugarha wrthyf.&#8221; 48Ac yr oedd llawer yn ei geryddu ac yn dweud wrtho am dewi; ond yr oedd yntau'n gweiddi'n uwch fyth, &#8220;Fab Dafydd, trugarha wrthyf.&#8221; 49Safodd Iesu, a dywedodd, &#8220;Galwch arno.&#8221; A dyma hwy'n galw ar y dyn dall ac yn dweud wrtho, &#8220;Cod dy galon a saf ar dy draed; y mae'n galw arnat.&#8221; 50Taflodd yntau ei fantell oddi arno, llamu ar ei draed a dod at Iesu. 51Cyfarchodd Iesu ef a dweud, &#8220;Beth yr wyt ti am i mi ei wneud iti?&#8221; Ac meddai'r dyn dall wrtho, &#8220;Rabbwni, y mae arnaf eisiau cael fy ngolwg yn &#244;l.&#8221; 52Dywedodd Iesu wrtho, &#8220;Dos, y mae dy ffydd wedi dy iach&#225;u di.&#8221; A chafodd ei olwg yn &#244;l yn y fan, a dechreuodd ei ganlyn ef ar hyd y ffordd.</div>
 </div>
 </div>
</div>

MarcSampl

Ysgrythur

Am y Cynllun hwn

Cynlluniau Tebyg