لاویان 25
25
سال سبّت
1خداوند موسی را در کوه سینا خطاب کرده، گفت: 2«قوم اسرائیل را خطاب کرده، به ایشان بگو: چون شما به سرزمینی که من به شما میدهم، داخل شوید، آنگاه زمین، سبّت خداوند را نگاه بدارد. 3شش سال مزرعه خود را بکار، و شش سال تاکستان خود را هَرَس بکن، و محصولش را جمع کن. 4و در سال هفتم سبّت آرامی برای زمین باشد، یعنی سبّت برای خداوند. مزرعه خود را مکار و تاکستان خود را هَرَس منما. 5آنچه از مزرعه تو خودرو باشد، درو مکن، و انگورهای مو هَرَس ناکرده خود را مچین، سال آرامی برای زمین باشد. 6محصول سبّت زمین، خوراک به جهت شما خواهد بود، برای تو و غلامت و کنیزت و کارگر روزمزدت و غریبی که نزد تو مسکن گزیند. 7و برای چارپایانت و برای جانورانی که در زمین تو باشند، همه محصولش خوراک خواهد بود.
سال یوبیل
8«برای خود هفت سبّت سالها بشمار، یعنی هفت در هفت سال و مدت هفت سبّت سالها برای تو چهل و نه سال خواهد بود. 9و در روز دهم از ماه هفتم، در روز کفاره، شیپور بلندآواز را بنوازید؛ در تمامی سرزمین خود شیپور را بنوازید. 10سال پنجاهم را تقدیس نمایید، و در زمین برای تمامی ساکنانش آزادی را اعلان کنید. این برای شما یوبیل خواهد بود. هر کس از شما به ملک خود برگردد، و هر کس از شما به قبیله خود برگردد. 11این سال پنجاهم برای شما یوبیل خواهد بود. زراعت مکنید و حاصل خودروی آن را مچینید، و انگورهای مو هَرَس ناکرده آن را مچینید. 12چونکه یوبیل است، برای شما مقدّس خواهد بود؛ از محصول مزرعه میتوانید بخورید. 13در این سال یوبیل هر کس از شما به ملک خود برگردد. 14و اگر چیزی به همسایه خود بفروشی، یا چیزی از دست همسایهات بخری، یکدیگر را مغبون مسازید. 15مطابق شماره سالهای بعد از یوبیل، از همسایه خود بخر و مطابق سالهای محصولش به تو بفروشد. 16مطابق زیادی سالها قیمت آن را زیاده کن، و مطابق کمی سالها قیمتش را کم نما، زیرا که تعداد محصولها را به تو خواهد فروخت. 17یکدیگر را مغبون مسازید، و از خدای خود بترسید. من یهوه خدای شما هستم. 18پس قوانین مرا به جا آورید و احکام مرا نگاه داشته، به آنها عمل کنید، تا در زمین به امنیت ساکن شوید. 19و زمین بار خود را خواهد داد و به سیری خواهید خورد، و به امنیت در آن ساکن خواهید بود. 20و اگر گویید ”در سال هفتم چه بخوریم، زیرا اینک نمی کاریم و حاصل خود را جمع نمی کنیم؟“ 21من در سال ششم برکت خود را بر شما امر خواهم کرد، و محصول زمین برای سه سال کافی خواهد بود. 22در سال هشتم بکارید و از محصول کهنه تا سال نهم بخورید. تا حاصل آن برسد، کهنه را بخورید. 23زمین نباید برای همیشه فروخته شود، زیرا زمین از آنِ من است، و شما نزد من غریب و مهمان هستید. 24در تمامی زمین ملک خود، برای زمین امکان بازخرید آن را بگذارید. 25اگر برادر تو فقیر شده، قسمتی از ملک خود را بفروشد، آنگاه ولی او که خویش نزدیک او باشد بیاید، و آنچه را که برادرت میفروشد، بازخرید نماید. 26و اگر کسی ولی ندارد و خود وضعش بهتر شده قدرت بازخرید آن را پیدا نماید. 27آنگاه سالهای فروش آن را بشمارد و آنچه را که زیاده است، به آن کس که فروخته بود، رد نماید، و پس از آن او به ملک خود برگردد. 28و اگر نتواند برای خود پس بگیرد، آنگاه آنچه فروخته است، به دست خریدار آن تا سال یوبیل بماند، و در یوبیل رها خواهد شد، و او به ملک خود خواهد برگشت.
29«اگر کسی خانه مسکونی در شهر حصاردار بفروشد، تا یک سال تمام بعد از فروختن آن، حق بازخرید آن را خواهد داشت: مدت بازخرید آن یک سال خواهد بود. 30و اگر در مدت یک سال تمام آن را بازخرید ننماید، پس آن خانهای که در شهر حصاردار است، پشت بر پشت از آنِ خریدار خواهد بود و در سال یوبیل رها نخواهد شد. 31لیکن خانههای دهات که حصار گرد خود ندارند، جزو مزارع زمین شمرده شوند. برای آنها حق بازخرید هست و در یوبیل رها خواهند شد. 32اما شهرهای لاویان، خانههای شهرهای ملک ایشان، حق بازخرید آنها همیشه برای لاویان است. 33و اگر کسی از لاویان بخرد، پس آنچه فروخته شده است از خانه یا از شهر ملک او، در یوبیل رها خواهد شد، زیرا خانههای شهرهای لاویان در میان قوم اسرائیل، ملک ایشان است. 34و مزرعههای حوالی شهرهای ایشان فروخته نشود، زیرا که این برای ایشان ملک ابدی است.
35«و اگر برادرت فقیر شده، نزد تو دست خالی باشد، او را مثل غریب و مهمان دستگیری نما تا با تو زندگی نماید. 36از او ربا و سود مگیر و از خدای خود بترس، تا برادرت بتواند در جوار تو زندگی نماید. 37نقد خود را به او به ربا مده و خوراک خود را به او به سود مده. 38من یهوه خدای شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا سرزمین کنعان را به شما دهم و خدای شما باشم. 39اگر برادرت نزد تو فقیر شده، خود را به تو بفروشد، بر او مثل غلام خدمت مگذار. 40مثل کارگر روزمزد و مهمان نزد تو باشد و تا سال یوبیل نزد تو خدمت نماید. 41آنگاه از نزد تو بیرون رود، خود و فرزندانش همراه وی، و به طایفه خود و به ملک پدران خود برگردد. 42زیرا که ایشان خادمان منند که ایشان را از سرزمین مصر بیرون آوردم؛ مثل غلامان فروخته نشوند. 43بر او به سختی حکم مران و از خدای خود بترس. 44و اما غلامانت و کنیزانت که به شما تعلق دارند، از اقوام پیرامون تو باشند؛ از ایشان غلامان و کنیزان بخرید. 45نیز میتوانید از فرزندان غریبانی که نزد شما غربت گزیدهاند و از طایفههای آنها که نزد شما هستند و در سرزمین شما زاده شدهاند، غلامان و کنیزان بخرید؛ و آنان جزو اموال شما خواهند بود. 46و ایشان را بعد از خود برای پسران خود واگذارید، تا ملک موروثی باشند و ایشان را تا به ابد جزو اموال سازید. و اما در خصوص برادران شما از قوم اسرائیل، هیچ کس بر برادر خود سخت حکم مراند.
47«و اگر غریب یا مهمانی نزد شما دولتمند گردد و برادرت نزد او فقیر شده، به آن غریب یا مهمان تو یا به نسل خاندان آن غریب، خود را بفروشد، 48بعد از فروخته شدنش برای وی حق بازخرید میباشد. یکی از برادرانش او را بازخرید نماید. 49یا عمویش یا پسر عمویش او را بازخرید نماید، یا یکی از خویشان او از خاندانش او را بازخرید نماید، یا خود او اگر دولتمند شود، خویشتن را بازخرید نماید. 50و با آن کسی که او را خرید، از یکسال که خود را فروخت تا سال یوبیل حساب کند، و نقد فروش او مطابق شماره سالها باشد، موافق روزهای یک کارگر روزمزد نزد او باشد. 51اگر سالهای بسیار باقی باشد، مطابق آنها نقد بازخرید خود را از نقد فروش خود، پس بدهد. 52و اگر تا سال یوبیل، سالهای کم باقی باشد با وی حساب بکند، و مطابق سالهایش نقد بازخرید خود را بپردازد. 53مثل کارگر روزمزدی که سال به سال اجیر باشد، نزد او بماند، و در نظر تو به سختی بر وی حکم مراند. 54و اگر به اینها بازخرید نشود، پس در سال یوبیل رها گردد، هم خود او و پسرانش همراه وی. 55زیرا مَنَم آن که بنیاسرائیل غلام اویند. ایشان غلام من میباشند که ایشان را از سرزمین مصر بیرون آوردم. من یهوه خدای شما هستم.
اکنون انتخاب شده:
لاویان 25: RCPV
هایلایت
به اشتراک گذاشتن
مقایسه
کپی
می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید
@ 2024 Korpu Company