لاویان 26

26
برکت مطیعان
1«برای خود بتها مسازید، و تمثال تراشیده و ستونی به جهت خود برپا منمایید، و سنگی مصور در زمین خود مگذارید تا به آن سجده کنید، زیرا که من یهوه خدای شما هستم. 2سبّت‌های مرا نگاه دارید، و قُدس مرا احترام نمایید. من یهوه هستم. 3اگر مطابق قوانین من گام بردارید و اوامر مرا نگاه داشته، آنها را به جا آورید، 4آنگاه بارانهای شما را در موسم آنها خواهم داد، و زمین محصول خود را خواهد آورد، و درختان صحرا میوه خود را خواهد داد. 5و خرمن‌کوبی شما تا انگورچینی ادامه خواهد یافت، و انگورچینی شما تا کاشتن تخم. نان خود را به سیری خورده، در زمین خود به امنیت ساکن خواهید بود. 6به سرزمین، صلح سلامتی خواهم داد و خواهید خوابید و ترساننده‌ای نخواهد بود. حیوانات موذی را از سرزمین نابود خواهم ساخت، و شمشیر از سرزمین شما گذر نخواهد کرد. 7دشمنان خود را تعقیب خواهید کرد، و ایشان پیش روی شما به شمشیر خواهند افتاد. 8پنج نفر از شما صد نفر را تعقیب خواهد کرد، و صد نفر از شما ده هزار نفر را خواهند راند، و دشمنان شما پیش روی شما به شمشیر خواهند افتاد. 9و بر شما التفات خواهم کرد، و شما را بارور گردانیده، شما را زیاد خواهم ساخت، و عهد خود را با شما استوار خواهم نمود. 10و غله کهنه سال پیش را خواهید خورد، و کهنه را برای نو بیرون خواهید آورد. 11مسکن خود را در میان شما برپا خواهم کرد و جانم شما را کراهت نخواهد داشت. 12در میان شما گام خواهم زد و خدای شما خواهم بود و شما قوم من خواهید بود. 13من یهوه خدای شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا ایشان را غلام نباشید، و بندهای یوغ شما را شکستم، و شما را راست روان ساختم.
مجازات نامطیعان
14«اما اگر مرا نشنوید و تمامی این اوامر را به جا نیاورید 15و اگر قوانین مرا رد نمایید و دل شما از احکام من کراهت داشته باشد، تا تمامی اوامر مرا به جا نیاورده، عهد مرا بشکنید، 16من این را به شما خواهم کرد که ترس و سل و تب را که چشمان را فنا سازد، و جان را تلف کند، بر شما چیره خواهم ساخت، بذر خود را بی‌فایده خواهید کاشت و دشمنان شما آن را خواهند خورد. 17و روی خود را به ضد شما خواهم داشت، و پیش روی دشمنان خود تار و مار خواهید شد، و آنانی که از شما نفرت دارند، بر شما حکمرانی خواهند کرد. فرار خواهید کرد، بی​آنکه کسی شما را تعقیب کند. 18اگر با وجود این همه، مرا نشنوید، آنگاه شما را برای گناهان شما هفت مرتبه زیاده تنبیه خواهم کرد. 19و فخر قوت شما را خواهم شکست، و آسمان شما را مثل آهن و زمین شما را مثل مس خواهم ساخت. 20و قوت شما به پوچی صرف خواهد شد، زیرا زمین شما حاصل خود را نخواهد داد، و درختان زمین میوه خود را نخواهد آورد. 21اگر به خلاف من رفتار نموده، و به من گوش فرا ندهید، آنگاه مطابق گناهانتان شما را هفت چندان به بلا دچار خواهم کرد. 22وحوش صحرا را بر شما فرستم تا شما را بی فرزند سازند، و چارپایان شما را هلاک کنند، و شما را در شماره کم سازند، و شاهراههای شما ویران خواهد شد. 23و اگر با این همه هنوز تنبیه نشده، به خلاف من گام بردارید، 24آنگاه من نیز به خلاف شما گام برخواهم داشت، و شما را برای گناهانتان هفت چندان سزا خواهم داد. 25و بر شما شمشیری خواهم آورد که انتقام عهد مرا بگیرد. و چون به شهرهای خود جمع شوید، وبا در میان شما خواهم فرستاد، و به ‌دست دشمن سپرده خواهید شد. 26و چون عصای نان شما را بشکنم، ده زن نان شما را در یک تنور خواهند پخت، و نان شما را به شما به وزن پس خواهند داد، و چون بخورید سیر نخواهید شد. 27و اگر با وجود این، مرا نشنوید و به خلاف من گام بردارید، 28آنگاه به غضب به خلاف شما گام برخواهم داشت، و من نیز برای گناهانتان، شما را هفت چندان تنبیه خواهم کرد. 29و گوشت پسران خود را خواهید خورد، و گوشت دختران خود را خواهید خورد. 30و مکانهای بلند شما را خراب خواهم ساخت، و قربانگاههای بخور شما را قطع خواهم کرد، و لاشه‌های شما را بر لاشه‌های بتهای شما خواهم افکند، و جان من از شما کراهت خواهد داشت. 31شهرهای شما را خراب خواهم ساخت، و مکانهای مقدس شما را ویران خواهم کرد، و بوی عطرهای خوشبوی شما را نخواهم بویید. 32و من زمین را ویران خواهم ساخت، به حدی که دشمنان شما که در آن ساکن باشند، متحیر خواهند شد. 33شما را در میان ملتها پراکنده خواهم ساخت، و شمشیر را در پی شما خواهم کشید، و زمین شما متروک و شهرهای شما ویرانه خواهد شد. 34آنگاه زمین در تمامی روزهای ویرانی‌اش، حینی که شما در زمین دشمنان خود باشید، از سبّت های خود بهره خواهد برد. پس زمین آرامی خواهد یافت و از سبّت های خود بهره خواهد برد. 35زمین در تمام مدتی که متروک است فراغت خواهد یافت، فراغتی که در شَبّاتهای ایام سکونت شما از آن بی‌بهره بود.
36«و اما در دلهای بقیه شما در زمین دشمنان شما ضعف خواهم فرستاد، و صدای برگ رانده شده، ایشان را خواهد گریزانید، بدون تعقیب کننده‌ای! مثل کسی ‌که از شمشیر فرار کند، خواهند گریخت و خواهند افتاد. 37مانند کسی که از شمشیر بگریزد بر روی هم خواهند افتاد، هرچند کسی در تعقیبشان نیست؛ و شما را یارای ایستادگی در برابر دشمنانتان نخواهد بود. 38و در میان قومها هلاک خواهید شد و زمین دشمنان شما، شما را خواهد خورد. 39و بقیه شما در زمین دشمنان خود در تقصیرات خود خواهند پوسید، و در تقصیرات پدران خود نیز خواهند پوسید.
40«ولی اگر به تقصیرات خود و تقصیرات پدرانشان اعتراف کنند، یعنی به خیانتی که به من ورزیده و به خلاف من گام برداشته‌اند 41و من نیز به خلاف ایشان گام برداشته، و ایشان را به زمین دشمنان ایشان آورده‌ام. پس اگر دل ختنه‌ناشده ایشان فروتن شود و سزای تقصیرات خود را بپذیرند، 42آنگاه عهد خود را با یعقوب به یاد خواهم آورد، و عهد خود را با اسحاق نیز و عهد خود را با ابراهیم نیز به یاد خواهم آورد، و آن زمین را به یاد خواهم آورد. 43اما زمین از نبود ایشان متروکه خواهد شد و حینی که بدون ایشان متروکه است، از سبّت‌های خود بهره خواهد برد، و ایشان سزای تقصیرات خود را خواهند پذیرفت، به خاطر اینکه احکام مرا رد کردند، و دل ایشان از قوانین من کراهت داشت. 44با این همه، چون در زمین دشمنان خود باشند، من ایشان را رد نخواهم کرد، و از ایشان کراهت نخواهم داشت تا ایشان را هلاک کنم، و عهد خود را با ایشان بشکنم، زیرا که من یهوه خدای ایشان هستم. 45بلکه برای ایشان عهد اجداد ایشان را به یاد خواهم آورد که ایشان را در نظر قومها از زمین مصر بیرون آوردم، تا خدای ایشان باشم. من یهوه هستم.» 46این است قوانین و احکام و شرایعی که خداوند در میان خود و قوم اسرائیل در کوه سینا به ‌دست موسی قرار داد.

اکنون انتخاب شده:

لاویان 26: RCPV

های‌لایت

به اشتراک گذاشتن

مقایسه

کپی

None

می خواهید نکات برجسته خود را در همه دستگاه های خود ذخیره کنید؟ برای ورودثبت نام کنید یا اگر ثبت نام کرده اید وارد شوید