Известные библейские стихи из Genesis 18

Поделиться

Aduna ba goy dili mahimo sa GINOO? Sa sunod tuig mobalik ako kaninyo ug si Sara manganak ug batang lalaki.”

Busa mikatawa si Sara sa iyang kaugalingon ug miingon, “Karon nga tigulang na ako ug tigulang na usab ang akong bana, unsaon man namo pagpanganak?”

Ang iyang mga kaliwat mahimong dako ug gamhanang nasod ug pinaagi kaniya panalanginan ko ang tanan nga nasod sa kalibotan.

Giduol ni Abraham ang GINOO ug gipangutana, “Laglagon mo ba gayod ang mga matarong uban sa mga makasasala? Pananglit adunay 50 ka tawo nga walay sala didto, laglagon mo ba ang tibuok siyudad? Dili mo ba kini pasayloon aron lamang pagluwas sa 50 ka tawo?

Ang GINOO miingon, “Kon makakaplag akog 50 ka tawo nga matarong didto sa Sodoma, dili ko silotan ang tibuok siyudad tungod lamang kanila.”