Известные библейские стихи из 2. Mose 8

Поделиться

Aun dän Dach woa ekj en de Jäajent von Goschen eene Lienje trakjen, wiels mien Volkj doa es. Doa woat kjeen Ojjezeffa doa sennen, soo daut du seenen woascht, daut ekj de HAR em Launt sie un medden mank. Dien Volkj woat vom Ojjezeffa jeploacht sennen, un mien Volkj woat doavon frie bliewen. Morjen woat dit Tieekjen komen.

Dan säd de HAR to Moses: Saj Aaron: Strakj diene Haunt met dän Stock äwa de Riefasch un Kanols un Wotalajcha, un doa woaren en Ägipten Poggen opp daut Launt komen.

un see säden to däm Kjennich: Dit es Gott sien Finja. Oba de Kjennich vehilt sikj hoat jäajen an un horcht nich, jrod soo aus de HAR daut jesajcht haud.

Dan strakjt Aaron siene Haunt äwa de ägiptische Wota, un doa kjeemen Poggen opp, daut dee de Ieed bedakjten.

De HAR säd to Moses: Go morjen tiedich ver däm Kjennich, wua hee woat nom Wota gonen, un saj am: De HAR sajcht soo to die: Du saust mien Volkj gonen loten, daut see mie aunbäden kjennen.

Un de Kjennich säd: Ekj woa junt nu gonen loten, daut jie däm HARN junen Gott kjennen enne Wiltnis Opfa brinjen. Oba got nich too wiet un bät fa mie.