Известные библейские стихи из 2. Mose 9

Поделиться

oba ekj hab die noch läwen jeloten, daut du met miene Macht räakjnen lieescht, soo daut mien Nomen oppe gaunze Ieed woat bekaunt woaren.

Noch eemol säd de HAR to Moses: Go nom Kjennich un saj am: De HAR, de Hebräa äa Gott, sajcht soo to die: Lot mien Volkj gonen, daut see mie aunbäden kjennen.

Ekj haud junt aul kunt met eene Krankheit schlonen, daut jie doavon storwen, soo daut du un dien Volkj gaunz veschwinjen wudden von de Ieed

dan lot die daut jesajcht sennen: De HAR woat eene sea schwoare Krankheit opp daut Vee komen loten, waut opp diene Stapen es. De Krankheit woat opp Pieed un Äsels un Kameelen un Kjieej un Schop komen. Oba de HAR woat een Unjascheet moaken tweschen de Israeliten äa Vee un de Ägipta äat. Doa woat mank de Israeliten äa Vee nich eent doot gonen.

Nu kjikj! Morjen om dise Tiet, woa ekj een sea hunjschen Hoagel schekjen, soo aus daut noch niemols en Ägipten jehoagelt haft to irjent eene Tiet. Schekj fuaz eene Norecht no dien Vee un aules waut du oppe Stap hast, daut see daut unja Dak brinjen. Aule Menschen un aulet Vee, waut du nich kaust unja Dak brinjen, woaren von däm Hoagel jetroffen woaren, un dee woaren omkomen.

Un de Room woat äwa gaunz Ägipten vesteewen, un Menschen un Tieren en daut gaunze Launt woaren Schlemsen kjrieen un met Schwäaren utbräakjen. See neemen Room von eenen Owen met, un aus see ver däm Kjennich stunden, schmeet Moses daut enne Loft. Un de Room jeef de Menschen Schwäaren, daut see opne Schlemsen kjrieejen, beides de Menschen un uk daut Vee.