Известные библейские стихи из Reema 14

Поделиться

Daut Gottesrikj es nich äten un drinkjen. Daut es Jerajchtichkjeit un Fräd un Freid em Heiljen Jeist. Wäa Christus doarenn deent, aun däm haft Gott een Jefaulen, un kaun ver Menschen bestonen.

Wan wie läwen, läw wie fa dän Harn; ooda wan wie stoawen, stoaw wie fa dän Harn. Auf wie läwen ooda stoawen, wie jehieren dän Harn.

Well wie sträwen to doonen, waut toom Fräd deent, un wuaderch wie eena dän aundren halpen.

Well wie dan nich mea eena dän aundren rechten; oba ons leewa väanämen däm näakjsten nich een Hindanis en sienen Wajch to sennen.

Doa steit jeschräwen: “Soo secha aus ekj läw, sajcht de Har, ver mie woaren sikj aule Kjneeen bieejen, un aule Tungen woaren bekjanen daut ekj Gott sie.” Doawäajen mott een jiedra von sikj selfst ver Gott Räakjenschoft jäwen.

Nämt dee opp, dee noch schwak em Gloowen sent, oba nich, om äwa äare Meenungen to uadeelen.

Wäa best du, een aundren sien Kjnajcht to rechten? Daut es ver sienen ieejnen Harn, daut hee steit ooda felt, wiels sien Har kaun am opprajcht hoolen.