Известные библейские стихи из Reema 6

Поделиться

De Loon dän de Sind tolt es de Doot; Gott oba schenkjt daut eewje Läwen en Christus Jesus, onsen Harn.

De Sind saul nich äwa junt harschen kjennen, wiels jie sent nich unja daut Jesaz, oba unja de Jnod.

Wie worden derch däm Deepen met am toop em Doot begroft, daut soo aus Christus derch dän Voda siene Harlichkjeit kunn vom Doot oppjewakjt woaren, wie kunnen en een nieet Läwen waundlen.

Lot de Sind kjeene Jläda brucken, de Ojjerajchtichkjeit to deenen. Jäft junt leewa Gott han, aus soone dee vom Doot toom Läwen jekomen sent, un lot am june Jläda brucken, de Jerajchtichkjeit to deenen.

Wie weeten, daut ons oola Mensch met am toop jekjriezicht es, soo daut et met onsen sindjenden Kjarpa een Enj haud un wie de Sind nich mea deenen.

Jrod soo hoolt junt doafäa, daut jie fa de Sind doot sent, oba en Christus Jesus läwendich fa Gott.

Waut sell wie dan sajen? Sell wie biem sindjen bliewen, daut de Jnod doaderch jrata woat? Opp kjeenen Wajch! Woo sell wie, dee wie fa de Sind doot sent, doa wieda bennen läwen?

Weet jie nich, daut wan jie junt wäm hanjäwen to deenen, daut jie dan däm sien Kjnajcht sent, dän jie jehorchen, entwäda de Sind dee toom Doot fieet, ooda de Jehuarsom, dee met Jerajchtichkjeit beloont?

Oba Gott sie jedankt, daut wan jie uk aun de Sind veskloft wieren, soo sent jie von Hoaten jehuarsom jeworden, junt aun dee Lia to hoolen, dee jie junt hanjejäft haben. Nu daut jie von de Sind friejeworden sent, sent jie aun de Jerajchtichkjeit veskloft.