Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Malakai 3

Pín

Iben afịd ayọhọ mbaak keed ke itie duob idi ke ufọk ubonoñkpọ, nọ ndidia aba ke ufọk mmi. Ikama ami indomo miin ise,” ABọọÑ Andikponñkan atañ, “me ami ndiibeereke mme inuaatob anyọñ ñnyʌñ ñnwañña uwak adidiọñ inọ ndufo tutu ufañ ibaaha aba.

Ami ñyaakpan ndiọi unam adibiat mme ñkpọ inwañ ndufo, ndin mme fain ke inwañ ndufo idiibekkeke mbemiso anye adat,” ABọọÑ Andikponñkan atañ. “Ndin afịd mme idịd eyaukoot fiin adisana, sia isọñ mfo adiido isọñ inemesịd,” ABọọÑ Andikponñkan atañ.

“Ke usen se ami ndiisio ñkpọ nnam,” ABọọÑ Andikponñkan atañ, “ammọ eyaedo ñkpọuto udeeme mmi. Ami ñyaafak ammọ, kpa naña ete anie mbọm abaña anyʌñ afak ayịn a-anamma ñkpọ anọ anye. Ndin afo ayaamaana akịt ukpʌhọde a-abaaha ke ufọọd ndinen awo ye mbon ibak, ke ufọọd mbon se inam ñkpọ inọ Abasi ye mbon se imiinamma ñkpọ inọ anye.

“Ami ñyaadọñ isʌñutom mmi, anye ayaadiọñ usʌñ anịm annọ miin. Ndin ke adiwad ini ABọọÑ a-afo ayemmeyem ayaadidʌk tembịd amọ; ndin isʌñutom edioomo a-afo anieghe udọñ abaña, ayaadi,” ABọọÑ Andikponñkan atañ.