Известные библейские стихи из Aposteljeschicht 16

Поделиться

See säden to am: Jleew aun dän Harn Jesus Christus, dan woascht du un diene Famielje seelich!

Oba medden en de Nacht bäden Paulus un Silas, un sungen Leeda Gott to lowen, un de aundre faustjenomne hieeden daut. Un plazlich kjeem doa een grootet Ieedbäben, daut daut Jefenkjnis bat opp däm Gruntfoot scheddad. Fuaz oppestäd jinjen aule Däaren op, un an follen aula de Kjäden auf.

Hee brocht an rut un säd: Leewe Haren, waut mott ekj doonen, daut ekj seelich woa?

De Jefenkjniswajchta wuak opp. Un aus hee sach daut aule Jefenkjnisdäaren op wieren, jreep hee nom Schwieet un wull sikj doot moaken; wiels hee docht de faustjenomne wudden aula utjeräten sennen. Paulus oba roopt met lude Stemm: Doo die kjeenen Schoden; wie sent aula hia!