Известные библейские стихи из Matäus 21

Поделиться

Un om aules, waut jie bäden, woa jie kjrieen, wan jie Gloowen haben.

Un Jesus säd to an: Ekj saj junt de Woarheit: Wan jie jleewen un nich twiewlen, dan woa jie nich mau doonen, waut aun dän Fiejenboom passieet es, dan woa jie soogoa to disen Boajch sajen: Du saust von hia oppjehowen un em Mäa jeschmäten sennen! un daut woat woaren.

De groote maussen Menschen, dee veropp jinjen, un uk dee waut hinjaraun kjeemen, schrieejen: Hosiana, dit es David sien Sän! Jesäajent en Gott sienen Nomen es dee, dee hia kjemt! Loft Gott em hechsten Himmel!

Hee säd to an: Daut steit jeschräwen, “Mien Hus saul een Bädhus sennen”, oba jie moaken eene Reibaheel doarut.

“Saj de Dochta von Zion: Seet, dien Kjennich kjemt saunftmootich no die opp een Äseljoalinkj jeräden.”

Jesus säd to an: Hab jie dit nich en de Schreft jeläst: “Jrod dän Steen, dän de Bulied tosied läden, es de Akjsteen jeworden? Daut haft de Har jedonen, un es een Wunda ver onse Uagen?”

Daut es wuarom ekj junt saj, daut Gott sien Rikj von junt woat wajch jenomen woaren un een Volkj jejäft, daut doa Frucht brinjen woat, soo aus sikj daut jehieet.