Известные библейские стихи из Reema 3

Поделиться

Doa es kjeen Unjascheet: Aulemaun haft jesindicht un kjemt doarenn too kort, waut hee bie Gott sennen saul, schenkjt Gott an de Rajchtfoadjunk ut Jnoden, derch de Radunk, dee en Christus Jesus es.

Daut es Gott siene Jerajchtichkjeit, dee hee aul dee jäwen deit, dee aun Jesus Christus jleewen.

Dän haft Gott rut jewält aus een Jnodenstool, wua, derch Christus sien Bloot, Vejäwunk fa onse Sinden to haben es, wan wie aun Christus jleewen. Gott siene Jerajchtichkjeit sull doaderch verendach komen, daut hee de Sinden vejäwen deed, dee unja siene Jedult jebläwen wieren. Daut sull nu bewiesen daut Gott jerajcht es, un daut hee dee jerajcht moakt, dee aun Jesus jleewen.

Wiels derch Jesazeswoakjen, woat kjeen Mensch ver Gott jerajcht woaren, wiels doaderch es daut bloos to seenen, waut Sind es.

soo aus daut jeschräwen steit: “Doa es kjeena dee jerajcht es, uk nich eena. Doa es kjeena, dee een Vestentnis fa Gott haft, ooda no am sieekjen deit. See haben aula Gott sienen Wajch veloten un sent nuzloos jeworden. Doa es nich eena, dee noch deit waut goot es.”

Wie stonen doaropp, daut een Mensch derch dän Gloowen jerajcht woat, un nich derch Woakjen, dee daut Jesaz velangt.

Soont jeft daut niemols! Un wan aule Menschen Läajna sent, Gott es woa, soo aus jeschräwen steit: “Daut du derch diene Wieed jerajchtfoadicht woascht, un toom rajchten kjemst, wan du jerecht woascht.”